Drenkeling of boei

 De eerste keer dat we dit jaar weggaan, is naar Volendam. Daar zijn we nog nooit geweest. Alleen maar op tv gezien. Met de familie Spaanjer. Of zoiets. Die redelijk eigemnwijze familie die het al honderd jaar zo doet en dus 'blijven we het zo doen'. Volendam dus. We gaan rijden op de dag des Heren want dan kan het nooit zo druk zijn. Nergens is het dus druk, behalve als we het dorp binnen willen rijden. In eerste instantie denk ik dat we verkeerd zijn. En dat we in een tijdscapsule zijn gereden. Chinezen, Koreanen, Vietnamezen, Oeigoeren, ik heb nog nooit zoveel Oosterse mensen bij elkaar gezien. En alles wordt gefotografeerd. Van de vuilniszak tot de regenpijp. En voor, in het onderwerp van de foto, staat altijd één van de hierbovengenoemden. Maar goed, de Fiat over de dijk langs al die fotograferende mensen heen gereden en voorwaar, we komen aan bij het hotel. We hebben geboekt via de Goudsche courant, tegenwoordig het AD, en treffen binnen een vriendelijke dame die ons de kamer sleutel geeft. Eenmaal binnen in de kamer wteten we waarom het zo'n koopje is. Dit is wel zo'n opgeknapte kamer, maar het uitzicht is op een plat dak gericht. Met aan alle kanten resten hotel. Onder ons bevindt zich de keuken, maar daar zullen we vast geen last van hebben, dacht ik nog.  

 We gingen op onderzoek uit en voorla naar iets te eten en te drinken. Het hotel was uitgestorven, dus we gingen naar elders ons heil zoeken. Dat vonden we ook op een mooi plekje met uitzicht over de haven. En de Chinezen, Koreanen......enz enz. Mensen wat een gekrioel, daar zou je toch gek van worden als je hier woont. Maar goed, wij zijn er ook nu één van dus we houden ons in. In het hotel was niemand, maar daarbuiten loopt iedereen. Winkel in en winkel uit. En allemaal met volle tassen terug. Frappant detail, die Chinezen kopen klompjes, molentjes, nog meer molentjes en als je onder de gekochte spullenboel kijkt, staat er allemaal  'made in China ' onder. Zonde van al die CO2, Maar goed, we hebben de dag doorgebracht met Volendam bekijken en ons verbaast over de hoeveelhdene mensen die hier opéén dag voorbij stromen. We besluiten om een hapje te gaan eten. Na het eten is het nog even tijd om naar een plaatselijke pub te gaan en daar nog een drankje te drinken met de plaatselijke bevolking. Je verstaat er geen pest van, maar het is altijd wel leuk om mensen te kijken. Hierna gaan we naar bed om morgenvroeg eerst een paar uur te gaan geocachen en daarna naar Marken te gaan met de Jan Smit.