Zondagsteek houdt geen week.

 
Dat is wat mijn moeder vroeger zei. En het heeft wel wat waarheid in zich, denk ik. Zo sprak ik gisteren over de Fiat die gerepareerd was. Iets met bougie's en bobines. Maar vandaag kwamen we er achter dat er iets bijgekomen is.
De schakelpook krijg je met 2 handen niet meer in beweging als je eenmaal rijdt. En mocht hij wel in de versnelling te krijgen zijn, dan hoor je geluiden die je sedert 1923 niet meer hoort te herkennen. Synchromeshringen ( zoek dat even op ) die knarsen als of het een lieve lust is. Brrrr, wat een naar geluid. En het Fiatje trilt alsof je in een 17000 euro dure vibrator rijdt. Wel even leuk, maar het begint toch te irriteren na een kilometer of 350. Toch morgen maar even bellen.

De reis ging voorspoedig en het moet gezegd, zelfs als je hier nog nooit bent geweest is het goed te doen. Je rijdt op de snelweg van huis uit en stopt pas met snelwegen tot een kilometer of 23 voor aankomst. Tenminste, als je niet doet wat mevrouw Tom zegt. En die zegt dat ik door Parijs moet. Want dat vindt ze korter. Maar als je dat dan goed vindt, dan vraagt ze of we een andere route willen rijden, omdat er 8 minuten oponthoud te verwachten is. Nu heeft iedereen die mijn Belgie verhaal van juli gelezen heeft nu wel een idee wat ik doe met mevrouw Tom die mij een alternatieve route voorschrijft. Die heb ik dus 7 keer met NEEN beantwoord. En dat blijkt dus later niet helemaal goed te gaan. Ik rij de file in en de Fiat moet schakelen. Heel veel schakelen. en dat gaat dus even niet gemakkelijk. Maar na een minuut of 20 krabbelen met de riemen die je hebt, ( ja, ik weet dat het roeien moet zijn ) blaffen we de Fiat met `110 km per uur de A6 weer op. En vandaar gaat het heerlijk snel. De omgeving is prachtig mooi en stil.... !

 

 



 
 
 
Heerlijk. We zitten hier met een Frans stel met een kind van een jaar of 4. Die gaan een stukje wandelen. We hebben de kamer bekeken en die ziet er prachtig uit. Net als op de website. Ik zit hier nu in de voortuin aan een tafeltje met een glaasje wijn. Kijk, dat is nou leven. Ik kijk uit op een wilg van behoorlijke omvang. En als je nu weet dat ik de eerste  14 jaar van mijn leven op precies zo'n soort boom heb uitgekeken vanuit mijn slaapkamerraam, snap je wel dat ik hier heel gelukkige dagen door ga brengen.

 



 

 

Achtertuin in volle zon en tussen de wijnranken.
 

 


Vanavond een boekje lezen en  niet te laat naar bed.
Morgenvroeg mijn cachetas weer pakken en op pad. Er zijn  er wel een paar in de buurt, maar zonder fiets ga ik dat niet halen. Dus huur ik hier zo'n ding en ga op pad. Het regent hier al 8 maanden niet en dus ga ik lekker in mijn overhemdje op pad. Kan niet wachten. Even nog een aantekening. Ik hoorde vanavond van de uitbater dat het lijkt of het vlak is, maar je van een koude kermis thuis komt als je op de fiets naar caches gaat zoeken. Het wordt dus de Fiat.  

Waarvan akte.

 

Top