Charlton Kings

Je zult er toch maar wonen. In Charlton Kings. Wat een prachtige omgeving. Gisteravond zijn we nog even het dorp ingegaan. Nou ja, het dorp, vroeger dan, want tegenwoordig is het onderdeel van Cheltenham. Wat dat aangaat voel ik me hier wel thuis, met thuis de samenvoeging van 11 kernen tot 1 grote gemeente..... Maar ik laat me weer eens afleiden. Story of my life. We gingen naar een pub. Doen ze hier allemaal in Engeland. En ik moet zeggen, ik hou daar wel van. Even uit je werk langs de kroeg om met je vrienden wat te chatten over wat je die dag allemaal beleeft hebt. De problemen van je afpraten, zeg maar. Ik zie hier ook weinig overbelaste Engelsen. Wel heel veel dikke, maar dat kan nooit iets met de pub te maken hebben.

We komen aan in de Inn of London, in Charlton Kings dus. Daar staat de dunste bareigenares die ik ooit gezien heb. Met de minste tanden ook , eigenlijk. En ze noemt iedereen ( de mannen dan, ) darling, sweetheart en al die vrouwen vinden dat goed. " Zie je wel dat ik eigenlijk best wel een coulante, coole vrouw ben" , lijken hun ogen allemaal te zeggen als ze naar hun man kijken ? Ja, zo kan ik het ook. Maar goed, de bareigenares is dus niet om naar uit te kijken op een vrolijke maandagmorgen, maar het eten is daar voortreffelijk. Curry met rijst en als toetje een bak vol taart/clotted cream/aardbeien en custard. Laten we schatten, een kleine 700 Kcalorien. Maar wel donders lekker. En straks  * vertel ik waar ik die Kcalorien gelaten heb.

Inmiddels is het half tien geworden en Wimbledon is hard aan het werk. Leeft hier echt. Er komen jonge mensen en ietwat ouderen binnen en bestellen een drankje. En daar zit hem de clou, die Engelsen kennen geen maat, ja die vreemde,...gallons en pints en weet ik wat niet meer. Dus al snel heb je een pint te veel op. Maar hier gaan ze dan na een vriendelijke groet naar huis. Maar zelfs de jonge meiden zijn niet meer te verstaan. Zal best alleen wel in deze kroeg zijn. 
Wij besluiten weer huiswaarts te gaan. Het scheelt niet veel of de kroegtijgerin wil je nog kussen voor de gegeven klandizie, maar die weten we te ontwijken en off we go.

Vanmorgen om 04.55 uur word ik wakker van vogels in de tuin en wat gekraak. Het gekraak komt van een hert wat daar loopt en eigenlijk aan het trespassen is. En het gefluit is van de vele vogels. Ja en als je wakker bent, ga je er maar uit. Even geocachen. Maar het is hier uitgestrekt. Marja slaapt nog en heeft dan nog een paar uur het hele bed voor zich. Wij slapen thuis op een bed van 4.10 meter. Tenminste, daar lijkt het op als je hier jezelf te bedde legt. Je kan je niet omdraaien zonder dat je op de ledematen van je partner ligt. Dus , heel voorzichtig, net als de egeltjes draai je je om. Maar daar heeft ze dus niet naar te kijken, de hele 1.45 meter is nu voor haar.

Ik loop de douche in en zet de schakelaar aan. De douche is namelijk electrisch. Dat heeft te maken met het feit dat het landhuis nogal ver van de watertoren staat. Wat zeg je nou ? Ja, echt, bij ons is het al jaren met de pomp op druk brengen, maar hier doen we het nog met de watertoren en de wet van de communicerende vaten. Als je me nu kwijt raakt, heb je vroeger echt niet opgelet op school. Check even wikipedia op communicerende vaten. Maar wat de uitbaatster de vorige avond verzuimd heeft te vertellen is dat, als je de schakelaar omhaalt en de knop op on zet, onder de douche  dat ding zo'n herrie maakt dat de complete bevolking van het landhuis, exclusief de huisbaas met zijn Miss Marple ( die weten waar het geluid vandaan komt ) zich in een gevechtssituatie waant. Kolere, wat een blaf herrie. Gelukkig ligt mijn Marja in haar bed met oordoppen op. Dit vanwege mijn vermeende snurkpraktijken. Dus die zal het wel niet gehoord hebben, dacht ik nog terwijl ik me af stond te drogen aan de grootste handdoek die ik ooit gezien heb. 
Maar na dat ik alle kleding weer aangedaan had en de douchdeur opende, zag ik haar met een kussen op het hoofd onder de dekens liggen. Echte man die ik ben, heb ik me stilletjes uit de voeten gemaakt. Om half zes vanmorgen stond ik buiten met de cachetas om op zoek te gaan. Wat een leuke hobby is dat toch. Kost helemaal niets en je bent buiten en aan de gang. Ik kwam om 07.15 uur weer terug naar het landhuis ( telefoon staat nog op tijd thuis ) en had toen een kilometer of 10 gewandeld langs en door bomen en struiken.

Ik ben een jong hert tegengekomen op 3 meter afstand ( dat ding staat nog te hyperventieleren, denk ik ) en eekhoorns, konijnen, hazen en heel veel klein kruipend spul. En uiteraard 5 caches gevonden en beschreven. Ik heb de Kcalorien van gisteravond *( daar komen ze ) goed verbruikt. Nu is het wachten op de komst van Marja, daar we afgesproken hebben om omstreeks half negen te gaan ontbijten.

Vandaag staan de tuinen van Cotswold op het programma. We gaan kasteeltuinen, prive tuinen en gemeentelijke tuinen bekijken. U hoort van ons.

Top