Woensdag 26-6-2013

De zomer zon maakt ons wakker. Vandaag is de grote dag. De Agathie Christie tour. De reden dat we gekozen hebben voor Tourgay. De stad leeft en ademt Agathie. Gisteren stond in het teken van verantwoordelijk leven , vandaag in het teken van beschreven ( fictieve) moorden. Overigens stonden wij vanmorgen onder een douche die 34 graden warm was. Bleek een defekte timer te zijn. Is onderkend door de gastheer, die wel honderd keer zijn verontschuldigingen uitte. Och zei ik, in Afganistan willen ze graag onder een koudere douche staan. '  Oh, you've served ' sprak hij. ' Wel, I'm married so I serve 24 hours a day'. De grijns op zijn gezicht sprak boekdelen. Maar goed, we gaan vandaag naar Greenway. Het zomer huis van Agathie. Daar schreef ze niet, maar deed wel haar ideeën op. Ik kan me voorstellen dat de veerman haar een keer te lang liet wachten en in het eerst volgende boek werd de arme man vermoord. Je kon haar maar beter te vriend houden. 

We vertrekken met de boot richting Brixham. Daar stopt de boot even en stappen mensen uit. De lucht betrekt en het wordt kouder. Zo koud dat de meesten een jasje en of een sweater aantrekken. Maar er zijn er die niets bij zich hebben. Ik heb nooit geweten dat kippenvel een centimeter dik op je vel kan zitten. Is niet echt een mooi gezicht.

Daarna gaat de boot de hoek om richting Dartmouth. Daar zijn we al een keer geweest maar nu vanaf zee is een heel ander uitzicht. Het kasteel is fenomenaal. We wachten op de pont die wij gebruikt hadden om thuis te komen en stoppen bij een haven. Daar moeten we overstappen op een kleinere boot vanwege te grote golven en regelgeving e.d. Kennen ze gelukkig daar ook. Die kleinere boot brengt ons naar de plek waar we naar toe wilden. Het zomer huis van Agatha Christie. Toen Agatha stierf en met haar de tweede man en de zoon en dochter bleef er niemand over om het immense landgoed bij te houden of in ieder geval te onderhouden. Het National Trust heeft het landgoed gekocht en de familie heeft de inventaris gelaten voor wat het was. Alsof iedereen nog leeft en zo binnen kan lopen. Eigenlijk een vreemd idee. De bibliotheek van Agatha bevat eerste edities van al haar boeken in alle talen. Zo staan er dus ook boeken in de Nederlandse taal. We mogen niet in het boot huis omdat er opnamen gemaakt worden door ITV. Er verschijnt een bus uit 1927 en er stappen mensen uit die allemaal bekend zijn in Engeland, maar die wij natuurlijk helemaal niet kennen. Ik heb foto's gemaakt van een jongedame die in moest stappen van de regisseur en die dit dan ook een keer of tien over deed.

 

Is toch moeilijker dan je denkt. Is ze eindelijk klaar vraagt een vrijwilliger van de Trust ( die de hele tijd mensen uit de buurt hield ) of zij ook in moesten stappen teneinde op de gevoelige plaat gezet te worden, zegt de regisseur doodleuk, ' Nee , klaar, jullie kunnen weg '. Het gezicht van die man. Zielig gewoon. Alles bij elkaar duurt de rondleiding  het zomerhuisterrein eigenlijk te kort en moeten we alweer richting de boot. Daar komen we Hercule Poirot tegen.

De Belgische detective die ontsproten is uit het brein van Agatha. De echte dan te verstaan. Die we kennen van de televisie. Kompleet met pak en snorretje. Poirot doesn't like boats'. zegt hij en maakt even tijd om de mensen te begroeten. Uiteraard schiet ik even een tiental foto's. Die volgen nog. De boot met Poirot verdwijnt om de hoek en wij dienen allemaal op een kleinere boot te stappen in verband met het lage tij. De boot vertrekt precies op tijd en stopt na een tiental meters naast een grotere boot die ons terug brengt naar de Ferry.

We varen nu langs het boot huis van Agatha en zien daar een film opname plaatsvinden. Poirot staat op een platform en een aantal agenten zoeken naar iets op de grond. Poirot laat natuurlijk zijn schoenen niet vies worden en blijft waar hij staat op het boot huis, maar niet nadat hij even zwaait naar ons die langs varen.

 

Een ware gentleman. Leuk dat mensen daar even tijd voor vrij maken. Dan komt de zon weer terug en kunnen we ons laven in de warmte van de zomer zon. Voor sommigen onder ons is dit het startsein om te gaan lopen. Een meneer die nog uit de Kast moet komen komt langs en gaat ook weer terug. En doet dat vervolgens tot vervelens toe nog een keer of tien. Als die eindelijk zit, komt een stel van gemiddeld 304 jaar oud langs en die blijven ook langs komen. Maar wij bljven in de zomerzon zitten. Is ook wel weer tijd, want we hebben de koperen ploert een poosje niet gezien vandaag. Wij niet, een aantal anderen wel. Iemand zit aan de haven in Dartmouth en heeft zich daar bezig gehouden met het vangen van krabjes. De arme man kijkt even naar zijn benen die net zo rood zijn als het krabbenvlees als die net gekookt zijn. Kolere, wat zien die eruit. Dat moet vanavond pijn doen.

We komen aan in de haven en vertrekken met alles bij ons richting het eten. Want dat is er bij in geschoten. We komen aan bij Legends , maar die blijkt nog gesloten. Geen probleem, halen we nog even bij de buren een paar Guinesses. Half zeven zijn we terug en bestellen vis en vlees.

Ik krijg het vlees niet op en Marja de vis wel. Toetje toe en terug naar huis. Snel nog even de blog bijwerken en dan rond half elf plaatselijke tijd de oogjes toe en de snaveltjes dicht. Er kan geen pap meer bij. Morgen weer gezond op.

 

Top