Chateau et Jardins te Villandry

 
Vanmorgen weer later opgestaan dan gisteren. Het is hier gierend stil en oorverdovend rustig. Vandaar dat ik niet getriggered word om wakker te worden. Je slaapt hier uit , dat wil je niet weten. Afijn, kwart over 7 dus vanmorgen als ik geheel uitgerust onder de stortdouche stap. Eenmaal aangekleed gaan we naar buiten waar het normaal gesproken met het net ontwaakte zonnetje goed vertoeven is, maar vanwege de hogedruk nu pakweg 27 graden is. Niet heel vervelend om aan je ontbijt te beginnen. De Fransen, zo hebben wij hier geleerd, leven om te eten en te drinken. Werken hoort er nu eenmaal bij, maar is een kwaad. De Fransen doen zich des morgens tegoed aan een ontbijt die klinkt als een klok. De Engelsen kunnen er wat van, doch de Fransen doen het echt niet voor minder. Tussen de middag ( hoezo tussen ?) gaan de Fransen lunchen. Het hele land legt het werk neer en als je geluk hebt is het van 12 tot 2, maar van half 2 tot half 5 komt ook voor. Hangt eeen beetje af van de beroepssfeer. Maar er werken er ook tot 7 uur 's avonds. De meesten echter werken tot maximaal 6 uur. Dan is de winkel dicht. In het , voor de werkgever, meest gunstige geval werkt de Fransman of vrouw dus 8 uur per dag. De meesten echter komen niet voorbij de 7 en de doorsnee ambtenaar haalt de 6 net. Rond hun 62e is de boot aan of vol. En dan gaat de Fransman of vrouw met pensioen. En daar lopen er heel wat van rond. Dus na de Grieken hebben de Fransen het ook uitgevonden. Later leg ik wel uit waarom ik hier zo expliciet op wijs.

Wij gaan vandaag de hele dag naar de 86 kilometer verderop gelegen Villandry chateau. Die is wereldberoemd vanwege zijn tuinen.
 
 
 
Begin vorige eeuw heeft iemand de boel gekocht en de tuinen weer in oude luister hersteld. Daar heeft hij echt zijn best opgedaan. Zo zelfs dat de boel is opgenomen in het Unesco werelderfgoed. Dus naar de Volvo en off we go. Het blijkt dat de Fransen niet hebben gejokt. Wat een tuin en wat een kasteel. Prachtig. Als je in de buurt bent is dit een must see. Een pracht en praal waar je de vingers bij aflikt. Wij wilden vanwege de hitte ( normaal is het hier ook 10 graden kouder ( of minder warm ) eerst de tuinen zien en daarna pas het kasteel. Maar dan heb je niet op de Fransen gerekend. Die vinden dat je of alleen de tuinen bekijkt en dan mag je gelijk doorlopen naar de tuinen, of je wilt en het kasteel en de tuinen bekijken. En dan MOET !!!!!! je eerst het kasteel bekijken. Immers, je loopt op de 2e verdieping van het kasteel zo de tuin in.
 

 

 
 
En dus ..... , gedwee als wij zijn, het kasteel in en daar zagen we dus de pracht en praal van voorbijgaande Vorsten. Die deden  eigenlijk maar een paar dingen in hun leven. Getuige de vele schilderijen aan de wand. Ze vochten, erbarmelijke taferelen aan de wand als stille getuigen achterlatend, ze aten en ze deden iets aan hun nageslacht. Met iedereen die maar voorhanden was. Alle vorsten hadden een vrouw en minstens twee minnaressen. Die allemaal een kasteel kregen. Vandaar dus dat het in dit land sterft van die chateautjes. En als je een echt grote Vorst was en dus een belangrijke bijvrouw, dan kreeg je ook een kasteel ....Maar goed, de mensen die nu eigenaar zijn van dit kasteel doen dat natuurlijk niet meer. Een schilderij van een 40 er die nu de scepter zwaait laat nog eens goed zien dat die dagen achter ons liggen.



Dan komen we buiten het kasteel. We wilden daar iets nuttigen, en zochten een plaats alwaar wij iets konden kopen. Daar doet de gemiddelde kasteelheer dus even niet aan. Hier is niets te koop. Geen kopje koffie. Dus wij gaan de tuin maar in. Per slot hebben ze daar ook een groententuin, dus ik steel wel een komkommer, dacht ik nog. Dan gaat mijn telefoon. En als het 41 graden warm is en de zon staat pal boven de hemel, dan zie je niet wie je belt. Dus ik neem op en krijg een alleraardigst persoon aan de lijn die vraagt waar hij de sleutel van de Fiat kan krijgen. Die moet hij immers ophalen. Nu heb ik een cursus angermanagement gedaan, dus in plaats van dat ik hem fijntjes op zijn verzaakte plicht wijs dat hij er slimmer aan had gedaan vanmorgen een afspraak te maken over de telefoon, ik nu vakantie heb en de dame van maandagmorgen had gezegd dat het tot 10 werkdagen kon duren vooraleer er iemand zou komen om het hok op te halen en dat het dus zijn eigen schuld was dat hij nu onverrichterzake met lege auto terug moest naar zijn werkgever, zei ik dat ik even moest overleggen en dat hij zo terug gebeld zou worden.
Ik overlegde met Marja en wij onderbraken de tuinwandeling ( zo erg was dat dus niet, omdat het in die tuin zinderend warm was ) teneinde zo snel mogelijk terug te keren om deze chauffeur onze sleutel te kunnen overhandigen. Ik probeerde de beste man te bellen, echter tot 6 keer toe was hij in gesprek. Dus heb ik de beste brave zooiensteker geSMS-t dat hij mij terug moest bellen.

 



Na een uur jakkeren over de tolweg en 6 euro lichter waren we terug en de eigenaar van de B&B ook net. Marja gaf haar sleutel aan de man en wij gingen even op weg naar een winkel om een broodje of zoiets te kopen teneinde de honger te stillen die ons al een poosje achtervolgde. En je raadt het al, dan zijn ze met die hele bevolkingsgroep aan de siesta begonnen. Na een uur vinden we een Super U en kopen we wat broodjes en een kaasplankje. Die hebben we idylisch opgeknabbeld aan een picknicktafel in de bossen. Je hebt nog nooit zoveel vogelstront op 1 tafel zien liggen. Onvoorstelbaar. in de Fiat hebben wij voor zulke gelegenheden een picknickkleed liggen, maar die was....dus.....

We hebben nog even rondgereden in de Volvo en zitten nu hier op de kamer te wachten tot het koeler wordt. Dat wordt het zeker, 's Avonds is het 14 graden en dus heerlijk om te slapen. Straks maken we een kip soldaat en gaan we, hoop ik, nog even KUB en. Was gisteravond erg leuk en de mannen hebben gewonnen van de vrouwen. Ook nu stond deze dag weer geheel in het teken van de Fiat. Maar het pestding is hier weg en vanaf morgen is het alleen maar vakantievieren wat de klok slaat. En overmorgen gaan we weer naar huis. Tja, het kan verkeren. We moeten dus nog eens terugkeren om het over te doen.

En dat doen we graag.

 

Top