woensdag gehaktdag.

 

Vandaag gaan we naar de Oosterburen.
 
Arie en Marga zijn daar geweest en die hebben een paar plaatsen opgegeven die we zeker moeten zien. Kleve, Goch en Krefeld. We beginnen in Goch en komen rond 10:10 aan. Parkeerschijf plaatsen en de auto keren volgens een tiental Duitse dames die onheilspellende oefeningen doen in een tuin van het plaatselijke bejaardentehuis. Een soort fysiotherapeut doet een oefening voor die lijkt alsof je een balk van een meter hoog voor je hebt staan waarover je heen moet stappen. Ik kan je verzekeren dat dit een heel apart gezicht geeft als je daar van afstand naar staat te kijken. Maar goed , de auto gekeerd ( beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, sprak mijn veel te vroeg overleden vader altijd ) en op naar het centrum. Mijn God, wat zien die centra eruit. Je loopt van de ene eetgelegenheid naar de andere. Die Duitsers moeten nog veel meer honger hebben dan ik. En dan die discountwinkels. Gewoon tegenover elkaar.
 
Je kunt je ook in de vele kledingwinkels in het nieuw steken, dat wil zeggen als je maatje 36 of maatje 46 hebt. Alles er tussen is al weg gekocht. Kindermaatjes onder de 128 is ook weg, dus daar hebben we niets van mee genomen. Dan toch maar even eten. Mar koopt een paar broodjes bij de Bakker en bij een kruidenier gesneden kaas. Twee flessen karnemelk en we hebben onszelf een picknick. Maar eerst even koffie en thee drinken. Terug naar de auto en op naar een plekje waar we kunnen picknicken.
 
Dat is al snel gevonden en we eten onze lunch op. Heel apart. Mar heeft onze jassen neergelegd en ik lig precies op brandnetels. Een foto van ons beiden ingesteld en ik ga snel zitten. Zo sta ik dus ook op de foto, stomverbaasd naar mijn onderarm te kijken wat er zo zeer doet. En dan op naar Kleve.
 
Ook een leuk plaatsje om boodschappen te doen. Alleen hebben we die niet echt nodig. Daarna gaan we maar huiswaarts. Aangekomen een sigaar voor mij en wat te lezen voor Marja. Die gaat ze lezen aan de Maas. En ik kijk even naar mijn mail. Als ik bij de Maas aankom heeft Marja nog geen letter gelezen en is ze in gesprek geraakt met een 88 jarige dame die met haar zoon de middag aan het doden is. Ik steek de sigaar aan en luister naar de verhalen van de dame.
 
Erg leuk om iemand te spreken die van alles uit de doeken doet en die je vervolgens nooit meer spreekt. Met een welgemeend " heb nog een goed leven " nemen we afscheid en gaan naar de eettent. We nemen ( herstel ik neem ) spareribs en Marja maaltijdsalade met vis. Zo veel je kan eten staat er bij mijn maaltijd. Ik bestel een biertje en Marja een droge witte wijn. Na een blik op de kaart te hebben geworpen smaakt e.e.a. ietsje minder. Een rondje drank voor meer dan 10 € is ook voor mij teveel van het goede. We eten de boel op en gaan dan naar de overzijde voor het toetje. IJs van een uitstekende kwaliteit voor een hele lage prijs. We rekenen nog geen 2 € af en eten het op aan de Maas. Hoe romantisch kun je zijn ? Daarna nog even wandelen en afspraken maken hoe we de donderdag zullen doorbrengen. Daarna een witte wijn en een witte bier bij ons hotel gedronken, deze blog geschreven en dan naar bed. Weer een mooie dag in het o zo schone Limburg.
Top