De voorlaatste nacht.

Het hotel is uit 1482. In die tijd waren de British zowel als iedereen gemiddeld 1.50 meter en ze werden gemiddeld 53 jaar. Dat is wat we leerden op school samen met de lijstjes die je op moest kunnen dreunen. Ik bedoel , ik ben nog nooit in Hoogezand-Sappemeer geweest maar die stond wel in dat lijstje. Gelukkig leren de kinderen tegenwoordig hoe de Islam wertkt, het Boedisme in elkaar steekt en hele vreemde rekenmethodes. He, doe ik het weer, laat ik me alweer afleiden. Sorry lezers, het hotel hier in dit dorpje ( waar de grootste uitdaging voor de jeugd het parkeerterrein van de plaatselijke super is ) is gemaakt voor zulke mensjes. En, dat is eigenlijk iets kwalijker, is het niet helemaal gesitueerd als zou de website het voor doen. Dat betekent dat je ook met Booking.com  eerst even langs  Google.maps moet. Niet dat het heel erg is, maar wij hebben een hekel aan gefopt te worden. En waar heb ik het dan over ? Je hebt de foto gezien van het hotel gisteren. Maar aan de andere kant van het hotel raast het verkeer langs je heen. En vandaar dat de ramen voorzien zijn van dubbel glas en voorschuiframen. En dan hoor je heel, heel in de verte het verkeer. Dat werkt dus goed. Tot je duifje beslist , midden in de nacht , het raam te openen daar het wel erg warm werd. En zij slaapt met gehoorbeschermers. Dan dendert het geluid je hotelkamer binnen.

De main bedroom is ook uit 1482. En dat betekent dat de geest van de tijd hier heeft huisgehouden. Van de ene zijde naar de andere zijde van de kamer ( en die is pakweg 4 meter breed ) loopt het 14 centimeter af. En dat is best veel. Het bed, ook weer gemaakt voor net pas getrouwden ( let op de dubbele, oh wat hou ik veel van je , bijvoeglijke naamwoorden ). Dat houdt in dat het 1.45 meter breed is en ook in de scheve kamer ligt. Zo kruipt de hoger gelegen partner stiekempjes tegen de lager gelegen partner aan. En die probeert zich te bewapenen tegen de zwaartekracht door de benen naar links te leggen.En warm dat het dan wordt....Gelukkig is deze kamer voorzien van een tweede logeerbed. En die staat naast de (prachtige) badkamer. En is dus genivelleerd. Staat dus recht. Het tweede bed wordt gebruikt en het raam gaat open voor de brooodnodige temperatuurverlaging. Maar dat houdt dus wel in dat als het verkeer weer begint, je die herrie met grote bakken binnen krijgt. Maar , je slaapt hier alleen maar. Het eten is outstanding good, ze hebben een inside pub en als je linksaf slaat en niet naar rechts kijkt bij het naar buiten gaan sta je midden in de Engelse polder. Het gaat dus om wat je wilt zien. En wij kunnen daar doorheen kijken. Maar we hadden het nooit gekozen als dit iets bekender had geweest. En daar begon ik mijn verhaal mee.

De cliffs, Brighton, strand en een paar kleinere dorpjes tegen de kust aan zijn vandaag het doel. We gaan nu ontbijten en verlaten de drukte voor relatieve rust. Want zodra het druk wordt, zoeken we iets anders op. 
Ik hou jullie op de hoogte van de werderwaardigheden van twee dorpelingen in een vreemd land.

 

Top