Maandag 27 juni 2016

Vandaag werden we wakker met de zon in de kamer. Nou ja , we ,ik dan. Zo rond 7 uur was ik gedoucht en aangekleed en verliet ik de kamer. Marja achterlatend in het grootste bed wat ik ooit gezien heb. Moet een bed zijn voor mensen die niiet willen scheiden maar ook geen enkel contact met elkaar willen hebben. Als je in bed ligt dan voel je je gewoon verloren. Maar goed, ik ben caches gaan zoeken en vond er 1 aan deze kant van het water. Een zogenaamde kerk mysterie. Dat is net zo 1 als ik al eerder heb gevonden. Ik laat het even zien. Je dient naar een kerk te gaan waar je op zoek moet gaan naar een zeker persoon.
Er staat Arthur Budda Bate ABAC-DEEF built this church in ABGH. Cache found N 50.DE.FHD N en 004.FC.CBA Die voer je vervolgens in op je apparaat. Dat kan een telefoon zijn of een GPS apparaat en voila, je loopt naar deze locatie en je logt de boel. Als je dit niet begrijpt, dan mag je een PB sturen hoor. Leg ik het nog gewoon een keer uit. Maar goed, dat was vanmorgen vroeg. Na het ontbijt, eieren voor Marja en een full English voor mij, zijn we in de Italiaan gestapt en hebben die de sporen gegeven naar The lost Gardens of Heligan te Pentewan. En de TomTom staat op snelste route. We varen over en komen al snel richting St Austill. We arriveren een kwartier later op een heel groot parkeerterrein wat eigenlijk gewoon weiland is. Aangezien dit een prive tuin is hebben we niets aan ons National Trust lidmaatschap en een kleine 25 pond later staan we binnen. Het verhaal achter deze tuin klinkt veelbelovend. Honderden jaren oud en na de 1e wereldoorlog vergeten en zo rond de 90er jaren wordt een muur weggesloopt en daarachter vinden ze een tekst die de vinders hiervan aan het denken zet. Zo besluiten ze om de tuinen van Heligan weer in oude eer te herstellen. Nu bijna 30 jaar verder zijn ze erin geslaagd om 80 acres te onttrekken aan de natuur. Er staat nog een flinke klus te wachten daar de tuinen van weleer 1000 acres groot was.  In het echt betekent dit dat een bloementuin en een groententuin van pakweg 40 bij 40 meter ieder klaar zijn. Net is de jungle klaar en er staat nog heel wat op stapel. Maar als je net uit het noorden komt en daar tuinen gezien hebt die al decennia lang bijgehouden worden, dan is het een beetje een deceptie. De folder belooft meer dan het is. Zal wel goed komen, maar dat duurt echt nog tientallen jaren. Tot die tijd is het een leuke plek om te bezoeken, maar zeker geen ereplaats waard. Maar goed, we besluiten om nog even naar het strand te gaan. Dat is maar 8 mijl verder. Ja, wel 8 mijl,maar we rijden door twee muren van heggen. De spiegels moeten worden ingeklapt en we hopen dat er geen tegenligger komt.

Ondertussen stijgen en dalen we behoorlijk en ik denk alleen maar aan dat ik achteruit met dit hok tussen die heggen door moet rijden om een plek te vinden om elkaar te kunnen passeren. Maar net als eerder komen we helemaal niemand tegen. Er is geen andere malloot die doet wat wij doen. Uiteindelijk komen we aan op een plek waar de weg stopt en je alleen verder kan als je tractor heet. Dus gaan we een klein stukje terug en vinden een parkeerplaats. Daarvandaan is het 2 mijl wandelen naar het punt waar je fenomenale foto's kan maken. Volgens de app. Maar mijn Marja zegt dat ze de foto's ook heel goed kan maken vanuit een ander perspectief en we strijken neer in een weiland een kleine kilometer van de rand af. 

Na het maken van de foto gaan we verder tussen die heggen door. Mensenkinderen, wat is het hier krap. We gaan 25 % dalen en komen aan ' op het strand' .

Er staat een bord dat je dient te parkeren op het terrein waar we net vandaan komen. Maar wij zijn niet gek, we zetten het hok hier even neer. Na een kwartier zijn we verder gereden en hebben uiteindelijk de pont weer teruggenomen naar Bodinnick. Na een tweetal Guinness en Marja een tweetal rode biertjes heeft Marja een kip en ik een eend soldaat gemaakt. Over fenomenaal uitzicht gesproken vanaf de tafel waar we zitten.
En nu is het kijken naar Engeland- Ijsland terwjl de kroeg beneden muisstil is. Tja, staan die oud-Vikingen gewoon voor. Wij maken een einde aan deze dag en groeten jullie. Tot temee.

 

Top