Cheverny en Chambord

 
Gistermorgen vroeg vertrokken naar Cheverny. Na een heerlijk ontbijt en de Volvo weer volgestopt te hebben met eten en drinken voor onderweg togen wij richting Cheverny.
 
 
Dat is pakweg 20 minuten rijden van de plek waar wij verblijven. Maar het is hier nogal warm en dus moet je als je onderweg stil komt te staan altijd zorgen voor voldoende proviand. En warm is het hier zeker. 38 graden in de schaduw. Van veraf zie je het kasteel al staan. Wat een prachtig tafereel zo in de zon met een strakblauwe hemel.

En hier hebben ze het dus begrepen. Gratis parkeren en overal winkeltjes waar je eten en drinken kan kopen. Geweldig. Daar werd ik helemaal blij van. Bij de boulangerie twee crouissants gekocht voor naar het 2e kasteel en op naar het chateau. Hier werd een tentoonstelling gehouden van TinTin. Bij ons beter bekend als Kuifje. En er was iets gaande met Lego. Wat, is me helaas ontgaan , maar overal in het kasteel hadden ze die bende staan. We kozen voor de variant tuin en kasteel bezichtigen en rekenden 21 euro af. Niks mis mee, er moet immers geld op de plank komen om het kasteel en de tuinen te kunnen onderhouden.
De tuinen waren groot. En er waren overal bankjes waar je zitten kon en van de vergezichten kon genieten. Hier ben je niet blij als je hovenier, afdeling grasmaaien, bent. Zo ver het oog strekt zie je hele grote oude bomen in een strak, nee, super strak gemaaid grasveld. Bomen die in Engeland Jewetrees heten waren uit de kluiten gegroeid en zo maar 15 meter hoog geworden. En dan natuurlijk de Sequoia Geant. Dat monster is geplant in  1870 en heeft dus al het een en ander meegemaakt. En zag er uit alsof hij nog gewoon een paar eeuwen meekon. Wat een majestueus gezicht. Ik hou daar van. dat maakt je namelijk weer gewoon klein als mens. Met twee voeten terug op de aarde, zeg maar.

Achterin de tuin is een theehuis. Buiten 38 graden in de schaduw en binnen 27. Door de airco. Echte buitenmensen als wij zijn kiezen we om binnen ons kopje thee te nuttigen. Marja dan , ik kies voor koffie. En Marja zal wel even een grote koffie zwart bestellen. Vroeger bestelde je cafee noir in zo'n grote kop. Maar dat kennen ze niet meer. Het wordt altijd espresso. En dan krijg je dat in zo'n heel klein kopje. En iedereen weet hoe groot mijn handen zijn en dan zo'n klein kopje.  Dat ziet er niet uit. Dus Marja begint met Cafee au lait sans lait. Ah oui, zegt de dame achter de toonbank en laat desgevraagd 6 zakjes thee zien waaruit je mag kiezen. Dan komt de koffie aan tafel. Inderdaad een grote kop. Met daarin heel op de bodem espresso koffie. Maar Marja laat zich niet foppen en stuurt de dame terug naar het machine om  nogmaals op het knopje espresso te drukken teneinde de kop gewoon vol te krijgen. En dat deed ze dan ook. Lekker bakkie.
Daarna naar het kasteel. Wat een machtig gezicht zoals dat er uit ziet, alles was er nog uit die tijd en in een staat zoals je zelden ziet. Een dame op de begane vloer houdt iedereen strak in de gaten. En stuurt als een politieagente iedereen de goeie kant op. In het Engels, Italiaans, Frans niemand ontkomt aan haar strenge blik. Naar boven zegt ze ook tegen ons. Dus wij naar boven om de rest te zien. Dit is absoluut nummer 2 van de kastelen die je gezien moet hebben als je hier vertoeft. Hier en daar een foto en klaar zijn we.

We gaan terug naar de auto en rijden door naar Chambord. Daar staat een kasteel die we allemaal in ons geheugen hebben staan als je aan kastelen in Frankrijk denkt. Wat een geweldig groot gebouw. Het hele hok staat in de steigers om de zwarte aanslag weg te halen en de boel weer toonbaar te maken. Wat een pand. Een heel klein stukje zie je hier op de foto. Komt nog een echte als we thuis zijn.
 
 

 

Daar word zelfs ik stil van. Op aanraden van Rene, de uitbater, gaan we niet naar binnen. Dat moet je niet doen als je net uit Chevery komt, zegt hij. Daar knap je dan op af. Maar de buitenkant is adembenemend. Ook iets om op je lijstje te zetten. Daarna zouden we langs de Loire gaan rijden om die eens te zien. Maar daar hebben wij natuurlijk iets andere gedachten over. Wij zien dan de Lek met de dijk waar je dan over rijdt. dat is hier even heel anders. Je ziet hier en daar een glimp van de Loire en en de rest moet je 90 rijden omdat de Fransen achter je naar huis willen. Of zoiets.

Daar hebben we nog gepoogd om bij een aire ( een uitzcht plaatsje ) een blik op de Loire te kunnen krijgen, doch na een blik op de weg er naar toe zijn we onverrichterzake naar de auto terug gegaan. Toch een beetje steil. Onderweg komen we nog een aquaduct tegen uit de Romeinse tijd. En dan zie je weer dat de Fransen dat heel anders behandelen dan wij dat zouden doen. Waarschijnlijk is er een keer een bonk van die stenen bende naar beneden gevallen en dus zagen ze dat gedeelte wat boven de weg staat gewoon af. Opgelost. Pragmatisch. We gaan terug en stoppen onderweg nog 1 keer bij een brug over een watertje. Wat foto's later rijden we naar ons slaapplek. Daar worden we vergast op een heerlijke barbecue en kopen we bij de buurman nog even twee kisten wijn. Roze en witte. Die we natuurlijk eerst moeten proeven. Twee flessen gaan open en leeg ! Want de buurman wil wel graag weten dat hij geen rommel verkoopt.  Om middernacht gaat het buitenlicht uit en staren we naar de hemel naar de sterrenpracht. Rene en Marja zien allebei tegelijktijd een vallende ster en mogen dus een wens doen. Wat ze gewenst heeft weet ik natuurlijk niet, maar een kwartier later lag ze te bed. De laatste nacht in een prachtige streek. Ik blijf er bij, als je een slaapplek zoekt op doorreis, of als je wat langer wilt verblijven is dit je adres.

Rue de Moulin 2 Sassay. Of zoals de Fransen het schrijven 2, Rue de Moulin, Sassay

Morgenvroeg gaan we terug naar Nederland met de Volvo. En is er weer een avontuur bijgeschreven
.
Top