Brighton en The Seven Sisters.

Vandaag de laatste dag. De laatste dag dat we een hele dag in Engeland zijn. Zal voor velen een rustpunt worden, maar anderen hebben juist genoten van de wederwaardigheden van twee wereldvreemde reizigers in een niet zo ver land. Voor ieder wat wils, zeg ik altijd maar. Vanmorgen gewekt door vrachtverkeer, maar zodra je de kamer uit bent is dat allemaal erg ver weg. Het ontbijt is , zoals alle voedsel hier , voortreffelijk. Van het bestellen , eten bereiden, op tafel zetten , zorgen voor de drankjes, het op en afruimen , werkelijk alles gebeurt door een en dezelfde man. John. Ik vroeg nog of hij alles alleen deed en daar reageerde hij positief op. Er is wel een mevrouw John, maar die komt later uit bed en kijkt alles wat met Tennis te maken heeft en is pas 's middags weer bereid om iets te doen.

Ik heb daar wel een theorie over, als je dit niet wilt weten ga dan verder met B.

A: John heeft jaren geleden zijn duifje, die we vanaf nu Bets noemen, leren kennen. In het begin was alles koek en ei. John was kok op de grote vaart en was maanden op zee. Bets was een hardwerkende vrouw met een eigen carriere. Tot John op een mooie dag zijn Bets voor een carriereverandering stelde. Hij zou met de centen die hij verdiend had een mooi hotel kopen, personeel nemen en zo samen met haar het leven  verder leiden. Echter vroeg John niet hoe Bets daar tegenover stond. Die had immers al een heel eigen leven geleid zonder John en een pracht carriere opgebouwd, die ze nu met deze beslissing als bij slag bij heldere hemel teloor zag gaan. Maar de pretoogjes van John en het feit dat zij de man waar ze ooit voor gekozen had niet teleur wilde stellen, deed haar de beslissing positief benaderen. Maar na een tiental jaren was er van al die plannen weinig meer waar gemaakt dan dat zij beiden 7 dagen in de week moesten werken en er weinig uitzicht was op verbetering. Als extra kwam er nog bij dat John vond dat kinderen niet konden bij zo'n hardwerkend echtpaar. Die konden nooit de aandacht krijgen die zij wel verdienden. En nu 15 jaar later heeft ze de moed opgegeven. Ze kan niet van John af, want dan moet het hotel verkocht worden en dat wil ze ook niet. Bovendien zou ook zij achterblijven met een deel van de schuld. Dus sleept ze zich iedere dag door het leven. Maar even voor de goede orde, dit is een hypothese. Ik zal het nooit weten, want na morgenvroeg zien we haar nooit weer terug.

B: Marja heeft net van Bets , ja dan moet je A maar lezen , drie heel mooie vazen gekocht. Die had ze gisteren al gezien, maar vandaag maar gekocht. Spijt krijg je alleen maar van dingen die je gedaan hebt. Tenminste, spijt waar je wat mee kan. Brighton was wat we er van verwachten. De pier is weer opgeknapt en kan er weer jaren tegenaan. Alleen die commercie. Op iedere vierkante meter staat een kraampje waar je eten kan kopen, of de jeugd overgehaald wordt om een gokje te wagen, Jammer hoor. Is het nooit voor bedoeld geweest. Moet je dan echt overal geld aan willen verdienen ? Ik denk dat er een grens is. maar goed, de foto die ik volgende week ga plaatsen spreekt boekdelen, denk ik. De foto's van weleer staan overal aangeplakt op de pier en die stralen echt wel een ander beeld uit.

Brighton is een echte stad en daar houden we niet zo van, dus met spoed terug naar de Fiat en via Starbucks en een winkeltje hier en daar op naar the seven sisters. Iets met cliffs en krijtrotsen. En hier komt het: Today I've climbed Seven Sisters and due to the fact of my wife's present I came off again. Is een grapje hoor. Zoek maar op. Seven sisters nabij Brighton. Een hele lange hoge klim. Daar boven op hebben we op aandragen van Marja nog even een cache opgehaald. En gelijk geleerd wat een stem is. Dat is namelijk het gedeelte van een plant die uit de grond komt. Niet de base,  but the stem. Zei een Engelsman die wij benaderden vanwege de hint die ons dus niets zei. Under stones at the stem. Ga er maar aan staan. Vergeet ik nooit meer. En toen was het 15:00 uur en hebben we nog een broodje gekocht bij de enige kraam die wat verkocht aan de hele seven sisters cliff ( een hele woonwijk uit de grond gestampt en niet 1 restaurant of fish and chips zaak ). Dat is nog eens wat anders dan Brighton of Stone . Hier na zijn we huiswaarts gereden ( huis is B & B ) De Engelen zeggen home is where the hart is en dat is zo. Daar heb ik op de goede afloop een whiskey besteld met een eerder gekochte havanna sigaar en die beiden soldaat gemaakt in de tuin onder een stralend zonnetje. Lekker gegeten daarna en alles klaar gemaakt voor de grote overtocht morgenochtend. 12:00 uur is de planning vaart de boot weg en om 15:00 uur plaatselijke tijd is het hok aangemeerd  aan de Franse kust. Voor goede tijden zijn we terug in ons mooie dorpje. Ook leuk.

 

Top